CZYNNIKI ZWIĄZANE ZE ŚRODOWISKIEM PRACY

CHOROBY ZAWODOWE

art. 2351 Kodeksu pracy – definicja choroby zawodowej

Za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanym "narażeniem zawodowym"

art. 2352 Kodeksu pracy

Rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza:

  • lekarz (np. lekarz profilaktyk, lekarz rodzinny, lekarz stomatolog) na druku "Skierowanie na badania w związku z podejrzeniem choroby zawodowej". Wypełniony druk skierowania lekarz przesyła wraz z dokumentacją medyczną pacjenta oraz kartą oceny narażenia zawodowego do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy.
  • pracodawca, w każdym przypadku podejrzenia choroby zawodowej na druku "Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej".

Pracodawca dokonujący zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej przesyła wypełniony druk podejrzenia właściwemu, państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu lub państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu lub państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu i okręgowemu inspektorowi pracy, którego właściwość ustala się według miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika lub według krajowej siedziby pracodawcy, w przypadku gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego gromadzona jest w tej siedzibie.

  • pracownik aktualnie zatrudniony WYŁĄCZNIE za pośrednictwem lekarza sprawującego nad nim profilaktyczną opiekę zdrowotną.
  • były pracownik (np. bezrobotny, niezatrudniony emeryt lub rencista) - na druku "Zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej", który przesyła właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu lub właściwemu państwowemu granicznemu inspektorowi sanitarnemu lub właściwemu państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy. Inspektor Sanitarny, który otrzyma zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej wszczyna postępowanie administracyjne i kieruje pracownika na badanie do jednostki orzeczniczej.

Rozpoznanie choroby zawodowej:

  • Rozpoznania choroby zawodowej u pracownika/byłego pracownika dokonuje lekarz orzecznik, zatrudniony w uprawnionej placówce medycznej.
  • W przypadku rozpoznania u pracownika/byłego pracownika choroby zawodowej lekarz wydaje "Orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej", a w przypadku braku podstaw do jej rozpoznania "Orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej".
  • Proces rozpoznawania choroby zawodowej może odbywać się w jednej lub w dwóch instancjach orzeczniczych.
  • Jednostkami orzeczniczymi pierwszego stopnia są:
  • poradnie i oddziały chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy
  • katedry, poradnie i kliniki chorób zawodowych
  • przychodnie i oddziały chorób zakaźnych poziomu wojewódzkiego - w zakresie chorób zawodowych zakaźnych i inwazyjnych
  • podmioty lecznicze, w których nastąpiła hospitalizacja – w zakresie rozpoznawania chorób zawodowych u pra­cowników hospitalizowanych z powodu wystąpienia ostrych objawów choroby.

 

  • W przypadku, kiedy pracownik/były pracownik nie zgadza się z treścią orzeczenia lekarskiego może złożyć wniosek o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce orzeczniczej drugiego stopnia. Wniosek należy złożyć w terminie 14 dni od daty otrzymania orzeczenia, za pośrednictwem jednostki orzeczniczej pierwszego stopnia zatrudniającej lekarza, który wydał to orzeczenie.
  • Jednostkami orzeczniczymi drugiego stopnia (odwoławczymi) są instytuty badawcze w dziedzinie medycyny pracy:
  • Instytut Medycyny Pracy w Łodzi
  • Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu
  • orzeczenie lekarskie wydane przez jednostkę orzeczniczą drugiego stopnia jest ostateczne

Decyzja w sprawie choroby zawodowej

  • Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej lub braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u pracownika/byłego pracownika przeprowadza właściwy państwowy inspektor sanitarny.
  • Organ prowadząc postępowanie wyjaśniające gromadzi materiał dowodowy w postaci orzeczeń lekarskich wydanych przez upoważnione jednostki orzecznicze oraz zbiera dane dotyczące narażenia zawodowego pracownika/byłego pracownika, które zestawia na druku karta oceny narażenia zawodowego.
  • Właściwy państwowy inspektor sanitarny na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wydaje decyzję administracyjną o stwierdzeniu choroby zawodowej bądź braku podstaw do jej stwierdzenia.
  • Jeżeli strony postępowania nie zgadzają się z treścią decyzji, mają prawo złożyć odwołanie do organu wyższego stopnia:
  •  w przypadku odwołania od decyzji właściwego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego lub właściwego Państwowego Granicznego Inspektora Sanitarnego organem wyższego stopnia jest właściwy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny
  • w przypadku odwołania od decyzji właściwego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego organem wyższego stopnia jest Główny Inspektor Sanitarny w Warszawie
  • Na decyzję wydaną przez organ drugiej instancji strony postępowania mogą wnieść skargę lub sprzeciw do właściwego Sądu Administracyjnego.

PRZEPISY WYKONAWCZE W SPRAWIE CHORÓB ZAWODOWYCH

  1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1367)
  2. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 1 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz.U. z 2013 r., poz. 1379)

  • Czynniki związane ze środowiskiem pracy
  • niedziela, 08, grudzień 2013 00:33
  • piątek, 17, maj 2019 12:11

© 2006 - 2019 WSSE w Gdańsku. | Polityka wykorzystania cookies

realizacja: Nabucco